آموزش

عادت‌های مطالعه

چگونه قرآن را حفظ کنیم: یک برنامه واقع‌بینانه

برنامه‌ای واقع‌بینانه برای حفظ قرآن: شروع با سوره‌های کوتاه، حفظ در قطعه‌های کوچک، مرور مکرر، استفاده از قاری و یافتن استاد.

4 دقیقه مطالعهبه‌روزرسانی ۲۹ مهر ۱۴۰۵

حفظ کل قرآن، که به آن حِفظ میگویند، برای بیشتر مردم سالها طول میکشد، نه ماهها. بزرگسالانی که کار و خانواده دارند اغلب بیش از دانشآموزانی که تماموقت درس میخوانند زمان میبرند. مراحل زیر با هر سرعتی کار میکنند. همچنین به شما کمک میکنند آنچه را شروع کردهاید به پایان برسانید.

قرآن میفرماید که برای یادآوری آسان شده است (54:17). این درست است، اما آسانی همچنان به روش نیاز دارد.

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ١٧

و یقیناً ما قرآن را برای پند گرفتن آسان کردیم، پس آیا پند گیرنده ای هست؟

سوره القمر (54:17)

با سورههای کوتاه شروع کنید

بیشتر معلمان با سورههای کوتاه پایان قرآن شروع میکنند، اغلب جزء آخر. این سورهها کوتاهاند، بسیاری از آنها در نماز روزانه خوانده میشوند و بسیاری از آیهها با صداهای مشابه پایان مییابند. ریتم آنها را برای نگهداشتن در حافظه آسانتر میکند.

با سورههایی شروع کنید که از نماز میدانید. سپس یک ترتیب رایج از سوره آخر به عقب میرود، چون سورهها در آنجا کوتاهترند. از صفحه اول شروع نکنید. سورههای آغازین طولانیاند و این میتواند مبتدی را دلسرد کند.

تکهتکه یاد بگیرید

هر بار با سه تا پنج آیه کار کنید. آنها را با متن جلوی خود بخوانید. سپس آهسته از حفظ بخوانید. تکرار کنید تا بتوانید بدون نگاه کردن آنها را بگویید.

بسیاری از معلمان از دانشآموزان میخواهند هر قطعه جدید را در یک جلسه چندین بار تکرار کنند. عدد کمتر از نتیجه اهمیت دارد. وقتی قطعه از ابتدا تا انتها روان شد متوقف شوید، نه وقتی به تعداد مشخصی رسیدید.

نام سوره و شمارههای آیههای هر قطعه را بنویسید. برچسبهای روشن کمک میکنند وقتی برای مرور برگشتید جای خود را پیدا کنید.

بیشتر از یادگیری، مرور کنید

سخت‌ترین بخش حفظ، نگه‌داشتن آن چیزی است که از پیش می‌دانید. استادان به این کار مرور یا «مراجعه» می‌گویند. آیات تازه در هفته‌های نخست شکننده‌اند. آیات کهنه وقتی تکرار نشوند، از یاد می‌روند.

پیامبر ﷺ هشدار داد که قرآن از حافظهٔ آدمی زودتر از شتری که از بندش رها شود می‌گریزد (صحیح البخاری و صحیح مسلم). درس آن ساده است. پیوسته به آنچه حفظ کرده‌اید بازگردید.

بسیاری از استادان بیشتر وقت روزانه را صرف مرور می‌کنند و بخش کمتری را به آیات تازه می‌دهند. شیوهٔ رایج آن است که هر روز اندکی تازه بیاموزید و مقدار بیشتری را مرور کنید. نسبت درست یگانه‌ای وجود ندارد. تقسیمی را برگزینید که بتوانید ماه‌ها بر آن بمانید، سپس هنگام دیدن کاستی‌ها آن را تنظیم کنید.

نمازهایتان می‌توانند یاری‌تان کنند. خواندن آیات حفظ‌شده در نماز شب یا در نمازهای شب رمضان، زمانی منظم برای مرور به شما می‌دهد. در آنجا قطعه‌هایی را که بهتر می‌دانید بخوانید و آیات تازه‌تر را برای جلسه‌های خودتان بگذارید.

هفته‌ای یک بار صدای خود را ضبط کنید. گوش دادن به آن اشتباه‌هایی را نشان می‌دهد که هنگام خواندن نمی‌شنوید. جاهایی را که در آن‌ها درنگ می‌کنید یادداشت کنید و نخست همان‌ها را مرور کنید.

هر روز به یک قاری گوش دهید

گوش دادن گوش شما را تربیت می‌کند و به حافظه‌تان یاری می‌رساند. یک قاری برگزینید، مانند مشاری العفاسی، و روزی چند بار به قطعه‌ای که می‌آموزید گوش دهید. شنیدن آن در رفت‌وآمد یا هنگام کارهای خانه، تکرار را بی‌آنکه وقت بیشتری پشت میز بگذرانید می‌افزاید.

نخست همراه با صدا بخوانید. بعدها بی‌آن بخوانید. هم‌آوایی با آهنگ کمک می‌کند واژه‌ها به هم بپیوندند.

با یک استاد کار کنید

استاد می‌تواند خواندن شما را بشنود و اشتباه‌هایی را که خودتان نمی‌شنوید تصحیح کند. این مهم است، زیرا آوای نادرستی که هر روز تکرار شود به عادت تبدیل می‌شود. اصلاح یک عادت در آینده بیش از اصلاح آن در آغاز زمان می‌برد.

استاد به کار شما نظم هم می‌دهد. بخش بعدی را تعیین می‌کند، بخش قبلی را می‌سنجد و می‌گوید چه وقت باید مرور کنید. اگر استادی را حضوری نمی‌یابید، در پی کلاس آنلاین با برنامهٔ زمانی مشخص و بازبینی‌های منظم باشید.

کودکان و بزرگسالان

کودکان و بزرگسالان به شیوه‌های متفاوتی یاد می‌گیرند و هر دو می‌توانند موفق شوند.

بسیاری از استادان می‌بینند که کودکان خردسال صداها را به‌سرعت تکرار می‌کنند و می‌توانند در جلسه‌های طولانی بنشینند. کودک معمولاً برنامهٔ منظمی را که پدر و مادر یا مدرسه برایش تعیین کرده‌اند حفظ می‌کند. پیوستگی از سرعت مهم‌تر است.

بزرگسالان معمولاً آنچه را حفظ می‌کنند درمی‌یابند. می‌توانند وقت خود را برنامه‌ریزی کنند و پیشرفتشان را بسنجند. در عوض وقت کمتری دارند، پس یک برنامهٔ هفتگی روشن کمک می‌کند. انتظار داشته باشید که برخی روزها کند بگذرد. حافظه با خستگی، فشار و سن تغییر می‌کند و این طبیعی است.

یک برنامهٔ هفتگی واقع‌بینانه

این برنامه برای کسی مناسب است که روزی حدود 30 تا 45 دقیقه وقت دارد. اعداد را با زندگی خود تنظیم کنید.

  • صبح: یک بخش تازه، سه تا پنج آیه، یاد بگیرید. چند بار همراه با صدا بخوانید، سپس چند بار بدون صدا.
  • میانهٔ روز یا در مسیر رفت‌وآمد: به بخش دیروز و بخش پیش از آن گوش کنید.
  • شب: بخش‌های هفتهٔ گذشته را با صدای بلند مرور کنید. خودتان را با یک سورهٔ قدیمی‌تر بیازمایید.
  • هفتگی: هر آنچه در هفت روز گذشته آموختهاید را با یک استاد، یا با دوستی که بتواند کارتان را بررسی کند، مرور کنید.

وقتی سخت میشود، ادامه بدهید

دورههای رکود پیش میآید. بعضی هفتهها آیاتی را که خوب میدانستید فراموش میکنید. این به معنای شکست شما نیست. یعنی مرور به زمان بیشتری نیاز دارد.

پیامبر ﷺ آموخت که کسی که قرآن را به دشواری میخواند و برای درست ادا کردن واژهها تلاش میکند، پاداش دوچندان دارد (صحیح بخاری و صحیح مسلم). تلاش ارزش دارد، حتی وقتی پیشرفت کند است.

دفتری از بخشهایی که تمام کردهاید نگه دارید. خواندن این فهرست اعتماد به نفس میآورد. هدفتان را آنقدر کوچک نگه دارید که بتوانید در یک هفته بد هم به آن برسید.

نقاط عطف تعیین کنید، نه مهلت. یک سوره کوتاه در ماه هدفی روشن است. اگر ماهی بگذرد و فقط نیمی از یک سوره انجام شده باشد، برنامه همچنان کار میکند. ادامه بدهید و از اول شروع نکنید.

ادامه مطالعه